حمله گازانبری به کوی دانشگاه

۴ سال بعد از واقعه کوی دانشگاه در تیرماه سال ۱۳۸۲ دفتر تحکیم دانشگاه تهران خواستار برگزاری تظاهرات شد. در آن زمان محمدباقر قالیباف بعنوان فرمانده نیروی انتظامی فعالیت می‌کرد که با تلاش‌های بسیاری درگیری‌های تیرماه ۱۳۸۲ بدون دعوا و خونریزی به پایان رسید این درحالی بود که ۱۰ سال بعد در مناظره‌ی ریاست جمهوری […]

۴ سال بعد از واقعه کوی دانشگاه در تیرماه سال ۱۳۸۲ دفتر تحکیم دانشگاه تهران خواستار برگزاری تظاهرات شد. در آن زمان محمدباقر قالیباف بعنوان فرمانده نیروی انتظامی فعالیت می‌کرد که با تلاش‌های بسیاری درگیری‌های تیرماه ۱۳۸۲ بدون دعوا و خونریزی به پایان رسید این درحالی بود که ۱۰ سال بعد در مناظره‌ی ریاست جمهوری دوره یازدهم با اشاره آقای محمدباقر قالیباف و حسن روحانی، ماجرای سال ۸۲ بار دیگر جان تازه‌ای گرفت اما اینبار با بیان برخی شبهات و اتهامات!

ماجرای حمله گازنبری و لوله کردن از کجا شروع شد

روحانی در مناظرات ۹۲ و ۹۶ مکررا برای تخریب قالیباف مدعی شد که او «می‌خواسته» گازانبری؟! با دانشجویان برخورد کند. سوال اینجاست که آیا اگر قالیباف قصد سرکوب و برخورد گازانبری داشته چرا به دنبال مجوز تجمع بوده؟ سرکوب تجمع غیر قانونی راحت‌تر و کم هزینه‌تر است یا سرکوب تجمع با مجوز پلیس؟

نقش قالیباف در واقعه سال ۸۲

قالیباف بعنوان فرمانده نیروی انتظامی، از شورای امنیت ملی درخواست «مجوز برای تجمع دانشجویان» می‌کند تا به شکل «قانونی» اعتراض کنند، اما با مخالفت روحانی روبرو می‌شود. ولی قالیباف با علم به اینکه همان کسانی که از دولت وقت در جلسه شورای امنیت حضور دارند، دانشجویان و آشوب‌ها را مدیریت می‌کنند، از شورای امنیت، «حق برخورد» می‌گیرد. اما بلافاصله به نیروهای خود می‌گوید: «دیگر هیچ بلوایی اتفاق نمی‌افتد، خیالتان راحت باشد».
تظاهرات به شکل مسالمت آمیز برگزار می‌شود، نیروی انتظامی کوچکترین برخوردی با دانشجویان نمی‌کند و آب از آب تکان نمی‌خورد!

سال ۸۲ در جلسه محرمانه امنیت کشور

بعد از مناظره انتخاباتی ریاست جمهوری یازدهم محمدباقر قالیباف در جلسه سخنرانی برای بسیج دانشجویی به بیان برخی از وقایع پرداخت وقایعی که در جلسه‌ای محرمانه اتفاق افتاده بود. براساس سخنرانی محمدباقر قالیباف نامزد انتخاباتی ریاست جمهوری یازدهم حکم ورود و تیر اندازی در کوی دانشگاه توسط اعضا شورای امنیت کشور به سرپرستی حسن روحانی و با حضور آقای معین و آقای ظریفیان و چند تن دیگر که نامی از آنها برده نشد به ناجا داده شد اما هیچگاه در آن واقعه نیروی انتظامی به دستور قالیباف با دانشجویان درگیر نشد و تیراندازی صورت نگرفت همچنین قالیباف آن روز در شورای امنیت کشور علت مجوز ورود و تیراندازی را عدم اجازه ورود لباس شخصی‌ها به کوی بیان کرد که در صوت‌های منتشره این بخش از سخنان وی را حذف کرده‌اند.

حقیقت کوی در سال ۸۲ به زبان شاهدان

محمود فرجامی خبرنگار سابق ایلنا بعد از خروج از کشور در وبلاگ خود می‌نویسد:« شهادت می‌دهم در تمام حوادث نه یک گلوله(حتی پلاستیکی) شکلیک شد و نه در قیاس با حوادث سال ۸۸ خشونت خاصی اتفاق افتاد. حتی در آن روزها دانشجویان با سنگ و آهن به نیروی انتظامی حمله کردند اما نیروی انتظامی با آنکه دستور تیر و ورود به کوی دانشگاه را داشت اقدامی انجام نداد. »

این اتفاقات در حالی به محمدباقر قالیباف نسبت داده می‌شد که سردار طلایی ۲۸/۲/۹۲ در یادداشتی به خبرگزاری مهر از وقایع آن سال پرده برداشت. سردار طلایی در یادداشت خود بعنوان فرمانده نیروی انتظامی شهر تهران این وقایع را جور دیگری بیان کرد.

«سیاست قالیباف در آن زمان اعتمادسازی میان مردم و به ویژه دانشجویان با ناجا بود. به همین دلیل در آن روزهایی که ناسزا به نیروی انتظامی داده می‌شد ناجا هیچگاه از دستور شورای امنیت کشور استفاده نکرد و پس از دریافت حکم محرمانه شورای امنیت کشور قالیباف در تماس تلفنی به نیروهای خود دستور داد تا استراحت کنند و هیچ اتفاقی صورت نمی‌گیرد.»